buy prednisone

Zaprojektowana przez Abrahama van den Blocke i Petera Husena fontanna jest niewątpliwie najbardziej rozpoznawalnym symbolem miasta. Posąg został odlany w brązie w 1615 roku, a sama fontanna została uruchomiona w 1633 r. Obiekt znajduje się na ulicy Długi Targ. W tym samym miejscu działała kiedyś stara studnia.
W XIV wieku oddano do użytku pierwszy miejski wodociąg – Kanał Raduni. Większość mieszkańców Gdańska korzystała z jego rzecznych wód, lecz ze względu na niewłaściwe zastosowanie instrumentów ściekowych stale pogarszała się jej jakość, co było przyczyną częstszego zapadania ludności na choroby. Kiedy miastu w pierwszej połowie XVI w. zaczął grozić wybuch epidemii, zdecydowano się na doprowadzenie wody z jeziora Jasień. Woda tłoczona była do licznych drewnianych studni. Jedna z nich umiejscowiona została nieopodal Dworu Artusa, co wywołało niezadowolenie mieszkańców, ze względu na jej mało reprezentacyjny wygląd. Ówczesny burmistrz Gdańska wydał więc na początku XVII w. pozwolenie na budowę Studni Neptuna.

Od czasu oddania fontanny do użytku kilkukrotnie przechodziła ona generalny remont. Pierwszy z nich przypadł na lata 1757 – 1761, odnawianiem obiektu kierował wtedy Johann Karl Stender. W tym czasie przerobiona została misa i cokół fontanny, dodano także rzeźby przedstawiające morskie stworzenia. Wskutek II wojny światowej Fontanna Neptuna, tak jak wiele innych gdańskich zabytków, została poważnie uszkodzona, więc zdecydowano się na jej demontaż w roku 1945. W latach 1950 – 54 fontanna przeszła gruntowną renowację i po jej zakończeniu wróciła na swoje miejsce.

Turyści odwiedzający miasto nie mają dziś możliwości zobaczenia fontanny w pełnej krasie, bowiem 20 września 2011 roku zdemontowano figurę Neptuna aby przeprowadzić prace konserwatorskie. Jeżeli nie będzie żadnych opóźnień, posąg ma powrócić na cokół fontanny w maju 2012 roku.